"ความเหงานั้นมันโดดเดี่ยว"

และเปลี่ยนคนอ่อนไหวให้กลายเป็นคนอ่อนแอ

จนบางครั้งต้องพยายามหาที่ยึดหัวใจ  ไม่ให้เคว้งไปตามแรงกระทบของชีวิต

และ...บางครั้งก็อาจเผลอไปยึดใครสักคนที่ไม่อาจจะยึดได้

 

แต่เมื่อความรักได้เกิดขึ้นมาแล้ว...

ไม่ว่าจะสามารถอยู่ร่วมได้หรือไม่  มีสิทธิ์ครอบครองหรือไม่

ก็ไม่อาจจะห้ามไม่ให้รู้สึกรักได้  เมื่อในที่สุดแล้วห้ามไม่ได้...

ก็อาจจะมีอีกหนึ่งทางเลือก คือ การปล่อยหัวใจให้ได้รัก

แต่ต้องหาที่ยืนที่เหมาะสมให้กับตัวเอง  หาบริเวณให้ตัวเองให้ได้

และหักห้ามใจไม่ให้เตลิดก้าวไปไกลจากที่ที่ตัวเองต้องอยู่

กล้าที่จะยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว

ก็ต้องกล้าที่จะเชื่อมั่นว่า...เราต้องยืนอยู่ตรงนั้นให้ได้

และต้องไม่ไปไกลกว่านี้

อยากอยู่ตรงไหนก็ได้แต่ต้องอยู่ในขอบเขต

 

                                     

 

ฮือๆๆ  วันเกิดเราวันที่ 2  อย่าลืมมา Happy Birthday เรานะ

 

ใครไม่มาเรางอนด้วย   

 

ช่วงนี้อยู่บ้านเหงาๆ  ใครมีอะไรมาเล่าให้ฟังบ้างนะ

 

 

 

ตอนนี้เราเรียน summer อยู่แหละ

เซ็งง่ะ  เรียนไม่รู้เรื่องเลย  ยากมากๆๆๆๆ

ทำอะไรกันอยู่ มาเล่าให้ฟังกานหน่อยจิ